29 Aralık 2014 Pazartesi

Seni Sevdim..











Seni sevdim. Seni birdenbire değil, usul usul sevdim.
"Uyandım bir sabah" gibi değil, öyle değil.
Nasıl yürür özsu dal uçlarına,
Ve günışığı sislerden düşsel ovalara.
Susuzdu, suya değdi dudaklarım seni sevdim.
Mevsim kirazlardan, eriklerden geçti yaza döndü.
Yitik ceren arayı arayı anasını buldu.
Adın ölmezlendi, bir ağız da benden geçerek.
Soludum, üfledim, yaprak pırpırlandı, Ağustos dindi.
Seni sevdim, sevgilerim senden geçerek bütünlendi.

Gülten AKIN

24 Aralık 2014 Çarşamba

Kar Tanesi'ne..

Fotoğraf için Kar Tanesi'ne teşekkürle..
Karı bilir misin?
Ya kar kuşlarını?
Kara bata çıka yaşarlar..
Hayatı karlar altında ararlar..
Severler kapalı göğü.





Ve o gökyüzünün içinde, bulutların arasında, bir görünüp bir kaybolan siyah noktalara benzerler..


Bilir misin kar kuşlarını?
Güneşi severler mi bilmem, ama karlar altında mutludurlar..
Soğukta yaşama sarılırlar.
Ve en keskin yerinden yakalarlar zamanı.
Ona tutunurlar..
Ayazda kalmış kelimeler onlarındır.
Bıçak sırtı geceler.
Yaşama savaşı verdikleri her nefes, kıymetlidir..
Zordur. Ama 'kolay olan bir şey yok' demeyi öğrenirler..
Kar kuşları..
Kendi dünyalarında,
Yaralanmış kelimelerle devam ederler yaşama..
İncitilmiş renklerinden tanırlar birbirlerini..
Kol kanat gererler yalnızlıklarına..
Hayatın içinde, hayata inatla..

Ha.

Binlerce 'ah' düşürdün içime.. Zincirlesen bu ah'ları, ömrün yetmez. Bundan böyle 'ne gecen huzurlu ne günün aydın olsun.' Benim canım yandıkça, senin canın sağ olsun.. / Ha.